วัดนักบุญมัทธิว  บ้านกลาง
หมู่ 2 ต.ชัยพร อ.บึงกาฬ  จ.หนองคาย
ตู้ ป.ณ. 4 อ.บังกาฬ  จ.หนองคาย 43140

           แต่เดิมชื่อบ้านท่า เป็นหมู่บ้านเก่าแก่สมัยสงครามอินโดจีน เมื่อเกิดสงครามมีการเบียดเบียนศาสนา จึงมีคริสตังจากหลายแห่ง เช่น สองคอน หนองแสง เวียงคุก อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานประมาณ พ.ศ. 2483 โดยยึดพื้นที่ตามแนวชายฝั่งแม่น้ำโขงเป็นที่อยู่อาศัย สภาพท้องถิ่นขณะนั้น ส่วนมากเป็นป่าดงดิบ เศรษฐกิจทั่วไปในยุคเริ่มแรก ผู้คนยังมีน้อย อาหารการกินจึงอุดมสมบูรณ์ การปฏิบัติศาสนกิจในสมัยสงครามมีการเบียดเบียนศาสนาคริสตังที่นี่ต้องลักลอบไปร่วมพิธีมิสซาที่บ้านแก่นสะเดาะ เพราะวัดที่ห้วยเซือมถูกปิด อาชีส่วนใหญ่ ทำไร่ ทำนา ทำสวนยาง จับปลาในแม่น้ำโขง ผู้ใหญ่บ้านในสมัยนั้น คือ พ่อตู้เคน เป็นคริสตังจากบ้านสองคอน
           การคมนาคมทางบกไม่สะดวก เพราะยังไม่มีถนนหนทาง ส่วนใหญ่จึงเดินทางโดยทางเรือ การปฏิบัติศาสนกิจ พระสงฆ์จะมา 3 เดือนต่อครั้ง ต่อมาเป็นเดือนละครั้ง วัดแต่ก่อนทั้งห้วยเซือมและบ้านท่ามีวัดร่วมกันแห่งเดียวคือที่บ้านห้วยเซือม
           ต่อมาในสมัย คุณพ่อไมเกิล เช คุณพ่อได้เล็งเห็นถึงความยากลำบาก และความจำเป็นของชาวบ้าน จึงได้เสนอความคิดเห็นให้สร้างวัดขึ้นที่บ้านท่า โดยชาวบ้านต่างก็ร่วมแรงร่วมใจกัน
           ในปี พ.ศ. 2509 ได้เกิดน้ำท่วมใหญ่ ทำให้บ้านเรือนเสียหาย ความแรงของน้ำทำให้ชาวบ้านต้องขนย้ายครอบครัวออกจากริมฝั่งแม่น้ำโขง มาตั้งรกรากในที่อยู่ใหม่ในปัจจุบันบางคนก็ย้านออกไปอยู่ที่บ้านชัยพร บางครอบครัวก็ย้ายมาอาศัยที่บ้านกลาง โดยความช่วยเหลือของคุณพ่อเช  ร่วมกับพ่อตู้เคน ซึ่งขณะนั้นมีครอบครัวคริสตังที่บ้านท่าประมาณ 35 ครอบครัว ย้ายมาตั้งรกรากที่บ้านกลางเพียง 24 ครอบครัว ที่เหลือได้อพยพย้ายออกไปอยู่บ้านชัยพร
             การศึกษาของเด็กในด้านคำสอน ได้เรียนกันอย่างจริง ๆ จัง ๆ สำหรับการศึกษาภาคบังคับ เด็ก ๆ ทุกคนไปโรงเรียนที่โรงเรียนบ้านห้วยเซือมใต้
             พ.ศ. 2541 คุณพ่อสุขุม ธนะสิงห์ เป็นเจ้าอาวาส มีสัตบุรุษประมาณ 500 คน